🌸 પત્ની વિમળાબેન, મા-બાપની સેવા અને કાચા મકાનમાં સાદગીભર્યું જીવન पत्नी विमलाबेन, माता-पिता की सेवा और मिट्टी के घर में सादा जीवन
📌 પ્રકરણની મુખ્ય સત્ય હકીકતો: 📌 अध्याय के मुख्य तथ्य:
- મોટી સફળતા પછી પણ ગામડું કે કાચું ઘર ન છોડ્યું, પરિવાર સાથે જ રહ્યા. इतनी बड़ी सफलता के बाद भी शहर नहीं भागे, सुईगाम के कच्चे घर में ही रहे।
- ધર્મપત્ની વિમળાબેન અને નાના બાળકો માટે પાકું મકાન બનાવવાનું સપનું હતું. धर्मपत्नी विमलाबेन और नन्हे बच्चों के लिए एक पक्का घर बनाने का सपना था।
- સુઈગામના ગરીબોને ગુપ્ત રાશન આપવું અને ગૌશાળામાં નિયમિત ગૌસેવા કરતા. गांव के गरीबों को गुप्त राशन देना और गौशाला में नियमित गौसेवा करना उनकी आदत थी।
સોશિયલ મીડિયા પર ગુજરાતવ્યાપી સેલિબ્રિટી બન્યા પછી પણ ચંદન રાઠોડના સ્વભાવમાં ક્યારેય અભિમાન કે ઘમંડનો છાંટો પણ નહોતો આવ્યો. તેઓ અમદાવાદ કે સુરતમાં મોંઘા ફ્લેટ લેવા કે લક્ઝરી ગાડીઓ પાછળ ન દોડ્યા, પરંતુ સુઈગામમાં પોતાના વડીલો સાથે જ રહ્યા. દરરોજ સવારે વહેલા ઉઠીને પિતા ઘેગાજી અને પૂજ્ય માતાના ચરણ સ્પર્શ કરીને જ દિવસની શરૂઆત કરવી એ તેમનો અતૂટ નિત્યક્રમ હતો.
सोशल मीडिया पर राज्यव्यापी सेलिब्रिटी बनने के बाद भी चंदन के स्वभाव में अहंकार का लेशमात्र भी नहीं आया। वे बड़े शहरों में फ्लैट लेने या विलासिता के पीछे नहीं भागे, बल्कि अपने गांव सुईगाम में ही रहे। रोज सुबह उठकर माता-पिता के चरण छूना उनका नित्य नियम था।
તેમની ધર્મપત્ની વિમળાબેન રાઠોડ સાથે તેમનું દાંપત્ય જીવન અત્યંત સ્નેહપૂર્ણ અને આદર્શ હતું. વિમળાબેન સાદગીથી ઘરકામ અને રસોઈ સંભાળતા અને ચંદનભાઈ શૂટિંગ પતાવીને ઘરે આવી પોતાના નાના માસૂમ બાળકોને ખોળામાં બેસાડી ખૂબ લાડ લડાવતા હતા. તેમનું સૌથી મોટું એકમાત્ર સ્વપ્ન હતું કે સુઈગામમાં પોતાના પરિવાર માટે એક સારું પાકું મકાન બનાવવું અને પોતાના બાળકોને ઉત્તમ શિક્ષણ અપાવીને સમાજમાં મોટા માણસ બનાવવા.
उनकी धर्मपत्नी विमलाबेन राठौड़ के साथ उनका पारिवारिक जीवन अत्यंत सुखद और सादगीपूर्ण था। विमलाबेन घर-गृहस्थी संभालती थीं और चंदन काम से लौटकर अपने नन्हे बच्चों को दुलारते थे। उनका बस एक ही सपना था कि अपने परिवार के लिए एक पक्का सुरक्षित मकान बना सकें और बच्चों को उच्च शिक्षा दिला सकें।
આ ઉપરાંત ચંદનભાઈ નિયમિત રીતે સુઈગામ અને આસપાસના ગરીબ પરિવારોને કોઈને ખબર ન પડે તે રીતે ગુપ્ત રાશન કીટ પહોંચાડતા હતા. તેઓ હરિધામ ગૌશાળામાં ગાયોને નિયમિત લીલો ઘાસચારો નાખતા અને અબોલ પશુઓની સેવા કરતા હતા.
इसके साथ ही चंदन चुपचाप गांव के निर्धन परिवारों तक राशन पहुंचाते थे और हरिधाम गौशाला में जाकर बेजुबान गायों को चारा खिलाते थे।
સુઈગામ ગામના ૮૦ વર્ષના વડીલો આજે પણ ભીની આંખે કહે છે કે 'ચંદન જેટલો કેમેરા સામે મીઠો અને રમૂજી દેખાતો હતો, એના કરતાં વાસ્તવિક જિંદગીમાં સો ગણો સારો, વિવેકી અને સંસ્કારી દીકરો હતો. તેણે ક્યારેય કોઈનું દિલ દુભાવ્યું નહોતું'.
सुईगाम के ग्रामीण बताते हैं कि चंदन पर्दे पर जितना हंसमुख दिखता था, वास्तविक जीवन में उससे सौ गुना अधिक संस्कारी, विनम्र और संवेदनशील इंसान था।