ગુજ્જુ લવ ગુરુ સ્મૃતિ गुज्जु लव गुरु स्मृति

સુઈગામમાં માત્ર ખેત મજૂરી કરવાથી ઘરનું ગાડું માંડ ચાલતું હતું અને પરિવાર પર દેવાનો બોજ વધી રહ્યો હતો. ત્યારે ચંદન રાઠોડે પરિવારની આર્થિક તંગી દૂર કરવા બહાર જઈને નોકરી કરવાનો મક્કમ નિર્ણય લીધો. તેઓ સૌપ્રથમ સૌરાષ્ટ્રના વિશ્વવિખ્યાત સિરામિક પાટનગર મોરબી ખાતે પહોંચ્યા. મોરબી એ દેશનું સિરામિક હબ છે જ્યાં હજારો શ્રમિકો પોતાની રોજીરોટી માટે દિવસ-રાત પરસેવો પાડે છે.

सुईगाम में खेती की मजदूरी से परिवार का गुजारा चलना असंभव हो रहा था और कर्ज का बोझ बढ़ रहा था। तब चंदन राठौड़ ने तय किया कि वह बाहर जाकर नौकरी करेंगे। वे सबसे पहले सौराष्ट्र की औद्योगिक नगरी मोरबी पहुंचे, जो भारत का सिरेमिक हब माना जाता है।

મોરબી પહોંચીને ચંદન રાઠોડ 'લેકટોસ સિરામિક' (Lactos Ceramic) ફેક્ટરીમાં જોડાયા. ત્યાં તેમનો શરૂઆતનો માસિક પગાર માત્ર રૂપિયા ૪,૫૦૦ (₹4,500) હતો! સિરામિક પ્લાન્ટની કાળઝાળ ગરમ ભઠ્ઠીઓ વચ્ચે, સફેદ પાવડર અને ધૂળની ડમરીઓ વચ્ચે ૧૨-૧૨ કલાક સતત ઊભા રહીને ભારે વિટ્રિફાઇડ ટાઇલ્સ ઉપાડવાની અને પેકિંગ કરવાની આકરી શારીરિક મજૂરી કરવી પડતી હતી.

मोरबी में चंदन राठौड़ 'लैक्टोस सिरेमिक' (Lactos Ceramic) फैक्ट्री में शामिल हुए। वहां उनका शुरुआती मासिक वेतन मात्र ₹4,500 था! सिरेमिक प्लांट की भीषण गर्म भट्ठियों, उड़ती हुई धूल और केमिकल पाउडर के बीच 12-12 घंटे लगातार खड़े रहकर भारी टाइल्स उठाने और लादने की हाड़तोड़ शारीरिक मजदूरी करनी पड़ती थी।

ફેક્ટરીના સાદા લેબર ક્વાર્ટરમાં અન્ય શ્રમિકો સાથે રહીને, રાત્રે થાક્યા-પાક્યા હાથે જાતે ચૂલા પર રોટલા ઘડીને ખાતા હતા. આટલા અલ્પ પગારમાંથી પણ ચંદને પોતાના પેટ પર પાટા બાંધીને એક-એક રૂપિયો બચાવ્યો અને દર મહિને સુઈગામ પોતાના વૃદ્ધ પિતા ઘેગાજીને પૈસા મોકલતા રહ્યા જેથી ઘરનું ગુજરાન ચાલી શકે.

फैक्ट्री के तंग लेबर क्वार्टर में अन्य मजदूरों के साथ रहकर, रात को थककर चूर होने के बाद खुद अपने हाथों से चूल्हे पर रोटियां बनाकर खाते थे। इस मामूली वेतन में से भी पेट काटकर चंदन ने एक-एक रुपया बचाया और हर महीने सुईगाम अपने वृद्ध पिता घेगाजी को मनीऑर्डर भेजते रहे ताकि घर में अन्न की कमी न हो।

આ મોરબીના કઠોર પરિશ્રમ દરમિયાન જ તેમના જીવનમાં ડિજિટલ ક્રાંતિનો પાયો નંખાયો. ચંદને મહિનાઓની બચત ભેગી કરીને એક સાદો સેકન્ડ-હેન્ડ સ્માર્ટફોન ખરીદ્યો. ફેક્ટરીમાં બપોરે જમવાના માત્ર અડધા કલાકના લંચ બ્રેકમાં અને રાત્રે કંટાળાજનક શિફ્ટ પત્યા પછી, તેઓ ફેક્ટરીના ખુલ્લા પરિસરમાં અને ગોડાઉનની દીવાલો પાસે ઊભા રહીને TikTok પર દેશી રમુજી વિડીયો શૂટ કરતા હતા.

मोरबी के इसी संघर्ष के दौरान उनके डिजिटल जीवन की नींव पड़ी। कई महीनों की मेहनत की बचत से चंदन ने एक पुराना सेकंड-हैंड स्मार्टफोन खरीदा। दोपहर के 30 मिनट के भोजन अवकाश (लंच ब्रेक) में और रात को ड्यूटी खत्म होने के बाद गोदाम की दीवारों के पीछे खड़े होकर वे टिकटॉक (TikTok) पर देसी कॉमेडी वीडियो रिकॉर्ड करने लगे।

શરૂઆતમાં ફેક્ટરીના સાથી શ્રમિકો તેમની મજાક ઉડાવતા હતા કે 'આવો મજૂર તે વળી કેમેરા સામે શું કરવાનો?' પરંતુ ચંદનનો આત્મવિશ્વાસ અડગ હતો. તેમની દેશી ઉત્તર ગુજરાતી બોલી અને નિર્દોષ અભિનય ધીમે ધીમે સોશિયલ મીડિયા પર વાયરલ થવા લાગ્યો અને મોરબીની એ ફેક્ટરી તેમના કલા જીવનની પહેલી પાઠશાળા બની ગઈ.

शुरुआत में साथी मजदूर उन पर हंसते थे, किंतु चंदन का आत्मविश्वास अडिग था। उनकी शुद्ध उत्तर गुजराती बोली और स्वाभाविक अभिनय धीरे-धीरे लोगों के दिलों को छूने लगा और मोरबी की वही फैक्ट्री उनके अभिनय की पहली पाठशाला बन गई।